โฮฮฮฮฮฮฮT0T

ไม่อยากจะเซด... ช่วงนี้งานเยอะเหลือเกิน ให้ตายสิ แล้วตอนนี้นิยายก็ลบทิ้งไปแล้วด้วย เพราะไม่มีเวลาต่อจริงๆอ่ะ รู้สึกไม่ดีเลย จะว่าไปก็ลบไปตั้งนานแล้วล่ะนะ แต่ก้ไม่นานมากหรอก บางคนก็ถามๆมาบ้าง (บางคน = นักอ่านที่จำ ไข่มุกสีชมพู ได้) ว่าทำไมลบเรื่องล่ะ เราก็ต้องตอบตามความเป็นจริง(อันเล็กน้อย) ว่าไม่มีเวลาจริงๆ แต่ช่วงนี้ก็ซุ่มๆแต่งอยุ่ ซึ่งมันก็ไม่ไปถึงไหนเลย ส่วนใหญ่จะเป็นพล๊อตใหม่ๆ แล้วก็พิมพ์ไปได้แค่ 2-3 ตอนเท่านั้นแหละ โฮฮฮฮT0T ทำไมกรูไม่ขยันๆปั่นนิยายบ้างวะ

แล้วอีกอย่างนะ เวลาที่เราขี้เกียจปั่นนิยายก็จะมาหารูปอิจเมจตัวละครด้วยล่ะ กรั่กๆๆ ห็นแล้วน้ำลายสอ กรั่กๆๆ น่ากินดีแท้...หึหึ(รังสีออร่าแผ่กระจายยย) แล้ววันนี้เราก็ไปเรียนพิเศษด้วยความยากลำบาก กะจะไม่ไปอยู่แล้วเชียว แต่เราดันตื่นซะ 6 โมงครึ่ง แม่เห็นเลยถามว่า "วันนี้ไปเรียนพิเศษหรอ" เราก็บอก "อืม" แล้วทีนีอ่ะ ก็คิดไปคิดมา... วันนี้อากาศอึมครึม ไม่เหมาะแก่การออกไปเดินแดะแด๋ข้างนอกบ้าน ฉะนั้น กรูไม่ไป!! แต่น้องเวรที่นั่งดูการ์ตุนอยู่มันสั่งเลย สั่ง เลยนะ บอกว่า "ไปซะเลยนะ ไม่ต้องมาเบี้ยว ครั้งที่แล้วก็เบี้ยวไม่ยอมไปแล้วบอกว่าไม่สบายอ่ะ-0- แล้วแกก็มานั่งเล่นคอมตอน 9 โมง จำได้นะ!!"มันพูดด้วยเสียงชัดก้องกังวารฉะฉานซะจนน่าตบ เออ ชีวิตกรู๊ จะเบี้ยวหน่อยก็ไม่ได้ คนยิ่งขี้เกียจอยู่...

สรุปว่าเราก็ต้องแต่งตัวไปเรียนเพราะหมันไส้น้อง ไม่อาจทนเห็นหน้ามันต่อไปในเช้านี้ได้ และเราก็แต่งตัวประชดทั่นแม่ด้วยชุดสุดหรู เสื้อยืดตัวละ 99 กะกางเกงขาสั้นตัวละ 189 พร้อมด้วยอิแตะแสนน่ารัก 29 บาท -*- แล้วก็ขึ้นรถจนถึงที่เรียนพิเศษ ก็ลืมไปเลยยยเพราะว่า... นี่มันเพิ่งจะ 7.10 เมิงจะมาดูต้นหญ้างอกเรอะ!! โฮฮฮฮฮ เราก็เลยไปซื้อการ์ตูน มา 2เล่ม หมดไป 80 -*- อิ๊บอ๋าย เอามา 350 แล้วจะพอประทังกระเพาะป่าวหว่า (ต้องเข้าใจว่าเรามีหลุมดำในท้อง กินไม่รู้จักอิ่ม)มานั่งอ่านที่ร้านก๊วยเตี๋ยว ซึ่งเป็นร้านที่เด็ก(14-18)จะชอบมานั่งกินอ่ะนะ แต่พอเราไปปรากฏว่า ไม่มีหมาซักตัว แม้แต่คนขายยังแปรงฟันเดินออกมาหาเราเลยอ่ะ>_< อุบาทชิบเป๋ง แต่เราก็ยิ้มแห้งๆแล้วก็สั่งก๊วยเตี๋ยวมา 1 ชาม รอให้มันเย็นๆไปซะงั้น แล้วก็หยิบการ์ตูนขึ้นมาอ่าน... แล้วในที่สุดก็ทนไม่ได้แล้ววว โทรเรียกนังแก้มเพื่อนรักให้มาเดี๋ยวนี้ มานั่งจ๋องเป็นเพื่อนกรู๊! แล้วอีก 20 นาทีมันก็โผล่หัว แล้วเราก็ฟาดก๋วยเตี๋ยวมือเช้าไป 2 แล้วด้วยยย โฮฮฮ อ้วนแน่ๆเลย แต่เรายังไม่ 50 นะ แค่ 49.8 (ต่างกันตรงไหน-*-)และอีก 40 นาทีต่อมา นังปัทน้อยก็มาถึง เพื่อมาจ่ายตังค์ค่าก๋วยเตี๋ยว โอ้ เพื่อนดีๆ

และแล้ววันนี้ก็ลงท้ายด้วยการโดดร่มจนได้ ไม่อยากเชื่อ เด็กเรียนดี(ไปหมด)อย่างเราโดดเรียนพิเศษครั้งที่ 4 ของชีวิต อร๊ากกกกก แต่ไม่เป็นไร อย่างน้อยพวกมันก็เลี้ยงไอติมละกัน-*-