อ่า... วันนี้วันที่ 11 สิงหาคม ซึ่งเป็นวัน Big Cleaning Dayหรือเป็นเหมือนกับวันทำความสะอาดใหญ่ของร.ร.อ่ะ โดยให้เด็กเป็นคนรับผิดชอบ ห้องเรา 3/2 ได้ทำความสะอาดห้องพักอาจารย์ชั้น 3 ล่ะ

และ3/2ก็ร่วมใจทำความสะอาดอย่างเอาเป็นเอาตาย โดยที่อาจารย์อีกคนสั่งให้ไปทำความสะอาดห้องแลปอีก กำเลย= = ส่วนเราน่ะรึ? ก็เช็ดกระจกสิคะ ซึ่งถ้าเป็นนิดๆหน่อยๆจะไม่ว่าไรหนอก แต่นี่ แมร่ง-*- เยอะมากมายเลย แบบว่าเพื่อนมันเช็ดไม่ถึงก็ นี่ๆช่วยเช็ดตรงนี้หน่อยดิ เราก็เช็ด... ซักพักก็ นี่ๆเช็ดตรงนี้อีกนิดดิ อ่า... เราก็เช็ดอีก และเป็นอย่างนี้ต่อไปเรื่อยๆแล 2 ชั่วโมงของการทรมาน สิ้นสุดแล้ว...

เมื่อเรากำลังจะก้าวเดินออกจากห้องพักอาจารย์ เสียงใสแจ๋วของอาจารย์ทั่นหนึ่งก็ดังขึ้น

"ธันย์ชนก มานี่หน่อย"

อ่ะโด่ ไอ้เราก็นึกว่าเรื่องดี ที่ไหนได้ ต้องมานั่งแปะแลกซีนให้อาจารย์อีกเป็นปึ๊งๆอ่ะ ซวยเลยกรู

สรุปว่าวันนี้กว่าจะไอ้ออกมาจากห้องนั้นก็ใช้เวลาไปกว่า 3 ชั่วโมง และไอ้ Big Cleaning Dayที่เค้าเรียกให้มันดูดีน่ะ สำหรับอิฉันแล้ว มันก็วันอีแจ๋วแห่งชาติดีๆนี่เอง= =

อ่ะโฮะโฮะโฮะ วันนี้เพื่อนเรามาบ้านล่ะ แบบว่า... พี่ม.ปลายเค้าสอบกัน เราม.ต้นก็หยุดไปตามระเบียบ ตั้งแต่วันจันทร์-พุธ เลย โฮ่ะๆๆ จุดประสงค์ที่จะมาบ้านเราเื่่พื่อ... ทำโครงงาน กินหมูเกาหลี และดูหนัง ตอนแรกมันจะมากันทั้งหมด 11 คน ซึ่งเป็นอะไรที่เลวร้ายมาก อร๊ากก บ้านกรูพังแน่ๆ แต่พอวันนี้ไปที่นัดกับเพื่อนไว้ สรุปว่า ไม่มา 3 ก็รอดปายยย ก็คือ หญิง 8 ชาย 1 หึหึ มันเสร็จแน่เลยวันนี้ โดนหญิงรุมโทรม ก๊ากก

พอลงรถทัวร์ปุ๊บ คนขับถาม โดดเรียนกันมาเที่ยวป่าวเนี่ย แมร่ง ถามหาลูกลิงที่บ้านแกหรอวะ-*- ก็ตอบไปแล้ว ว่ามาทำโครงงาน ลุงแกก็ยังถามแล้วถามอีก... เฮ้ออออ ไม่รู้เรื่องเสือกบ่นมาด๊ายยยย คนเขายิ่งเปนเด็กดีอยู่ด้วย...

แล้วพอมาที่บ้านเราก็ไม่มีไรมาก วางกระเป๋า แล้วก็สำรวจรอบบ้าน มันชะโงกหัวไปดูในห้องน้ำแล้วบอก

ห้องน้ำบ้านแกน่านอนว่ะ เฮ้ย มาดูดิ ห้องน้ำบ้านมันแมร่งน่านอนว่ะ

แมร่ง พวกเมิงไม่มีอะไรทำกันแล้วหรอวะ ไปดูห้อน้ำเนี่ย-*- แล้วเพื่อนๆก็วิ่งขึ้นไปชั้นบนอย่างไม่เกรงใจเจ้าของบ้าน แล้วก็เข้าไปดูในห้องเรา ซึ่งมันคือรังหนูดีๆนี่เอง บริเวณ 150 ตารางเซนติเมตรเต็มไปด้วย สมุด หนังสือ การ์ตูน นิยาย และที่เราหวงแหนมากที่สุด การ์ตูนY แต่ว่าเพื่อนไม่ทันสังเกตุเห็น เพราะว่าเราเอากระเป๋าปิดไว้ก่อนออกจากบ้านแล้ว^^ แล้วมันก็ค้นๆๆห้องไปเรื่อย เจอขุมทรัพย์การ์ตูนกว่า 200 เล่มที่เก็บสะสมมาตั้งแต่ม.2 แต่มันก็ไม่แตะ แมร่งควานหาห่าไรของมันก็ไม่รู้ แล้วก็เจอหนังแผ่นนึง แล้วก็เอาไปดูกัน โดยลืมจุดประสงค์หลักไปว่า... พวกเมิงจะต้องมาืทำโครงงานอีกตั้ง 2 วิชานะโว้ยยยย-0-

แต่เราก็ไม่ได้พูดอาร้าย ตามๆมันมาดู เลยเข้าไปดูในห้องแม่ เพราะคอมอยู่ในนั้นอ่ะนะ แล้วก็นอนเรียงกัน 9 คนเพื่อดูหนัง-*- แล้วก็เสียงดังกันอิ๊บอ๋ายเลย และไม่นานหลังจากนั้น หมูเกาหลีก็มาส่ง แล้วก็นั่งจวกๆๆๆกันไปตามยถากรรม คิดดูว่า คนที่ได้รับผลประโยชน์มากที่สุดคือ นังเบล ซึ่งเป็นผู้ชายคนเดียวใน 8 คน รวมเราด้วยอ่ะนะ คือมันแบบว่า... เพื่อนๆย่างหมูกัน มันนั่งจิบเป๊ปซี่ เพื่อนๆรินน้ำ หันมาอีกที หมูที่กรูปิ้งไว้อยู่ในปากนังเบลเรียบ้อยแล้วว>_< น่าตบจิ๊บเป๋ง แล้วไม่ใช่ครั้งเดียวด้วย อีเวรนี่เล่นจกแหลก จกตลอดงาน ส่วนเราหรอT_Tหมูนุ่มๆ 2 เตา ได้กินไ่ม่ถึง 10 ชิ้นเลย โฮฮฮฮฮ จะว่าไปตอนนี้ก็หิวจังเลยแฮะ...

แล้วพอจะกลับ กะจะขึ้นรถทัวร์กลับ แต่แม่ของแก้มน้อยโทรมาบอกว่า เดี๋ยวจะมารับ ก็เลยได้รอแม่แก้ม ระหว่างนั้นก็เลยเอากระดาษสีที่น้องกวางผู้น่ารักมาแปะๆฟิวส์ฯ พอแปะเสร็จปุ๊บ แม่แก้มก็มาปั๊บ แล้วเพื่อนๆก็กลับไป... แล้วเราก็เลยมานั่งปั่นบบล๊อกอยู่ี่นี่แหละ

ไว้วันหลังจะเอารูปเพื่อนๆมาให้ดูแล้วกันนะ

แต่วันนี้เอารูปนังปัทน้อยไปดูก่อนแล้วกัน

เหอะๆนังปัทน้อย แกเอ๋อได้ใจมั่กๆ เอาล่ะ หวังว่าปัทน้อยจะไม่มาเห็นรูปนี้แล้วกัน ไม่งั้นเราตายด้วยเล็บนางพญาเอ๋อของมันแน่ๆเลยอ่ะ>_<

โฮฮฮฮฮฮฮT0T

ไม่อยากจะเซด... ช่วงนี้งานเยอะเหลือเกิน ให้ตายสิ แล้วตอนนี้นิยายก็ลบทิ้งไปแล้วด้วย เพราะไม่มีเวลาต่อจริงๆอ่ะ รู้สึกไม่ดีเลย จะว่าไปก็ลบไปตั้งนานแล้วล่ะนะ แต่ก้ไม่นานมากหรอก บางคนก็ถามๆมาบ้าง (บางคน = นักอ่านที่จำ ไข่มุกสีชมพู ได้) ว่าทำไมลบเรื่องล่ะ เราก็ต้องตอบตามความเป็นจริง(อันเล็กน้อย) ว่าไม่มีเวลาจริงๆ แต่ช่วงนี้ก็ซุ่มๆแต่งอยุ่ ซึ่งมันก็ไม่ไปถึงไหนเลย ส่วนใหญ่จะเป็นพล๊อตใหม่ๆ แล้วก็พิมพ์ไปได้แค่ 2-3 ตอนเท่านั้นแหละ โฮฮฮฮT0T ทำไมกรูไม่ขยันๆปั่นนิยายบ้างวะ

แล้วอีกอย่างนะ เวลาที่เราขี้เกียจปั่นนิยายก็จะมาหารูปอิจเมจตัวละครด้วยล่ะ กรั่กๆๆ ห็นแล้วน้ำลายสอ กรั่กๆๆ น่ากินดีแท้...หึหึ(รังสีออร่าแผ่กระจายยย) แล้ววันนี้เราก็ไปเรียนพิเศษด้วยความยากลำบาก กะจะไม่ไปอยู่แล้วเชียว แต่เราดันตื่นซะ 6 โมงครึ่ง แม่เห็นเลยถามว่า "วันนี้ไปเรียนพิเศษหรอ" เราก็บอก "อืม" แล้วทีนีอ่ะ ก็คิดไปคิดมา... วันนี้อากาศอึมครึม ไม่เหมาะแก่การออกไปเดินแดะแด๋ข้างนอกบ้าน ฉะนั้น กรูไม่ไป!! แต่น้องเวรที่นั่งดูการ์ตุนอยู่มันสั่งเลย สั่ง เลยนะ บอกว่า "ไปซะเลยนะ ไม่ต้องมาเบี้ยว ครั้งที่แล้วก็เบี้ยวไม่ยอมไปแล้วบอกว่าไม่สบายอ่ะ-0- แล้วแกก็มานั่งเล่นคอมตอน 9 โมง จำได้นะ!!"มันพูดด้วยเสียงชัดก้องกังวารฉะฉานซะจนน่าตบ เออ ชีวิตกรู๊ จะเบี้ยวหน่อยก็ไม่ได้ คนยิ่งขี้เกียจอยู่...

สรุปว่าเราก็ต้องแต่งตัวไปเรียนเพราะหมันไส้น้อง ไม่อาจทนเห็นหน้ามันต่อไปในเช้านี้ได้ และเราก็แต่งตัวประชดทั่นแม่ด้วยชุดสุดหรู เสื้อยืดตัวละ 99 กะกางเกงขาสั้นตัวละ 189 พร้อมด้วยอิแตะแสนน่ารัก 29 บาท -*- แล้วก็ขึ้นรถจนถึงที่เรียนพิเศษ ก็ลืมไปเลยยยเพราะว่า... นี่มันเพิ่งจะ 7.10 เมิงจะมาดูต้นหญ้างอกเรอะ!! โฮฮฮฮฮ เราก็เลยไปซื้อการ์ตูน มา 2เล่ม หมดไป 80 -*- อิ๊บอ๋าย เอามา 350 แล้วจะพอประทังกระเพาะป่าวหว่า (ต้องเข้าใจว่าเรามีหลุมดำในท้อง กินไม่รู้จักอิ่ม)มานั่งอ่านที่ร้านก๊วยเตี๋ยว ซึ่งเป็นร้านที่เด็ก(14-18)จะชอบมานั่งกินอ่ะนะ แต่พอเราไปปรากฏว่า ไม่มีหมาซักตัว แม้แต่คนขายยังแปรงฟันเดินออกมาหาเราเลยอ่ะ>_< อุบาทชิบเป๋ง แต่เราก็ยิ้มแห้งๆแล้วก็สั่งก๊วยเตี๋ยวมา 1 ชาม รอให้มันเย็นๆไปซะงั้น แล้วก็หยิบการ์ตูนขึ้นมาอ่าน... แล้วในที่สุดก็ทนไม่ได้แล้ววว โทรเรียกนังแก้มเพื่อนรักให้มาเดี๋ยวนี้ มานั่งจ๋องเป็นเพื่อนกรู๊! แล้วอีก 20 นาทีมันก็โผล่หัว แล้วเราก็ฟาดก๋วยเตี๋ยวมือเช้าไป 2 แล้วด้วยยย โฮฮฮ อ้วนแน่ๆเลย แต่เรายังไม่ 50 นะ แค่ 49.8 (ต่างกันตรงไหน-*-)และอีก 40 นาทีต่อมา นังปัทน้อยก็มาถึง เพื่อมาจ่ายตังค์ค่าก๋วยเตี๋ยว โอ้ เพื่อนดีๆ

และแล้ววันนี้ก็ลงท้ายด้วยการโดดร่มจนได้ ไม่อยากเชื่อ เด็กเรียนดี(ไปหมด)อย่างเราโดดเรียนพิเศษครั้งที่ 4 ของชีวิต อร๊ากกกกก แต่ไม่เป็นไร อย่างน้อยพวกมันก็เลี้ยงไอติมละกัน-*-